سوختن و ساختن، کار ما انگاری تنها همین دو تا شده. بشینیم یه
گوشه یه عده بریزن وسط هر کاری دلشون خواست بکنن. ما هم
همون طور که دست زدیم زیر چونه هامون بر و بر نگاه کنیم. فقط
سالی ماهی یکبار یکی بگه برین وسط و ما هم بریم که خودی
نشون بدیم. اما جداً نقش ما همین قدر کوتاه است؟ آیا نمی توانیم
نقش جدی تر و مهم تری داشته باشیم ؟ نظر بدین و منو راهنمایی
کنین ....
+ نوشته شده در جمعه 22 اردیبهشت1385 توسط ساره گودرزي
|
