تكرار چندين باره اين آهنگ :

اگه دستم به جدايي برسه، اونو از خاطره‌ها خط مي‌زنم، از دل تنگ تموم آدما، از شب و روز خدا خط مي‌زنم. اگه دستم برسه به آسمون، با ستاره‌ها قيامت مي‌كنم، ني‌ذارم كسي عاشق نباشه، ماهو بين همه قسمت مي‌كنم، وقتي گاهي من و دل تنها ميشيم، حرفاي نگفتني رو ميشه ديد، ميشه تو سكوت بين ما دوتا، خيلي از نديدني‌ها رو شنيد، قصه جدايي ما آدما، قصه دوري ماست از خودمون، دوري من و تو از لحظه عشق، قصه سادگي گمشدمون ...

ـ از قيصر امين‌پور گفتن، هماني است كه تكرارش هيچ وقت دلزده‌ات نمي‌كند. ديروز بود كه به يكي از دوستان مي‌گفتم؛ دستور زبان عشقش هنوز نيمه‌تمام است. الان به اين شعرش رسيده‌ام:

اين حنجره اين باغ صدا را نفروشيد

اين پنجره اين خاطره‌ها را نفروشيد

در شهر شما باري اگر عشق‌فروشي است

هم غيرت آبادي ما را نفروشيد ...

                            ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*خواننده آهنگ احسان خواجه‌اميري است.

* براي پسر عمه‌ام دعا كنيد ...

* يك استخاره بايد بكنم، دو راهي هم عجب دردسري است ...